Update over mijn bezoekjes aan Utrecht: de nieuwe medicijnen doen hun werk, al heb ik er nog meer bij gekregen en krijg ik nu weer druppels in mijn ogen. Hoop dat het helpt want eerlijk gezegd heb ik liever pillen dan druppels...

Maar goed, ik krijg regelmatig wat lekkers en de baasjes weten waar ze mee bezig zijn. Zo hebben ze met de artsen in Utrecht afgesproken dat we elke 6 maanden een ct scan gaan maken om te zien of die tumor in mijn koppie groeit of niet. Als hij zich gedraagt mag hij voorlopig blijven zitten, als dat niet het geval is gaat hij er alsnog uit. 

Omdat we gaan verhuizen zijn we ook op zoek gegaan naar een nieuwe dierenarts. Die hebben we gevonden en mijn ervaringen zijn een beetje dubbel: koekjes zijn ok, maar ook deze begon weer met prikken. Had eigenlijk gehoopt dat we daar nou eens een keer van af waren. Maar goed, het is ook om er voor te zorgen dat ik mee naar Italie kan. En dat is ook wat waard toch?

Vandaag zijn we weer in Utrecht geweest. Ik voelde me al een tijdje niet lekker en daar wilden we even naar laten kijken. Nadat we ongehoord vroeg op moesten staan heb ik me weer door alle doktoren, assistenten en andere belangstellenden laten aaien en bekijken. Deze keer was er zelfs iemand uit Thailand bij, niet speciaal voor mij maar toch...

Na een tijdje werd besloten dat ik toch maar onder de ct scan door moest. Nadeel daarvan is dat ik dan onder zeil moet en daar heb ik eigenlijk de rest van de dag last van gehad. Maar het gaat nu al weer wat beter.

De uitslag van de scan hebben we meteen kunnen bespreken. Blijkt dat er toch nog wat zit op de plek van de tumor. Of die is blijven zitten van het origineel of dat er iets terug aan het groeien is kan niemand zeggen. Is eigenlijk ook niet echt boeiend, het belangrijkste is dat hij niet verder groeit. Dat gaan we de komende tijd natuurlijk goed in de gaten houden. Verder mag ik vanaf donderdag aan de medicijnen die me in ieder geval gaan helpen om me weer wat lekkerder te voelen. Wordt vervolgd dus...

Alle verbouwingswerkzaamheden bij houden, goed kijken wie er binnen komt, in het juiste stof gaan liggen, door vers beton lopen, de mensen die de trap op lopen dwingen me te aaien en tijdens de schaft een hapje hier en een hapje daar afdwingen. Jullie begrijpen dat ik het erg druk heb met de verbouwing.

Boven alles moet ik de baasjes in de gaten houden. In Eindhoven was dat nooit zo moeilijk maar op de boerderij is dat toch wel wat anders. Ze lopen soms zonder iets te zeggen zomaar naar buiten!!!

Ze zeggen dat we bijna klaar zijn en kunnen gaan verhuizen. Maar eerlijk gezegd geloof ik het toch niet helemaal hoor. Er lopen nog steeds mensen rond en ik heb nog nergens een mand langer dan een dag zien staan.

Wel hebben we het grasveld in gebruik genomen: de eerste frisbee is geworpen en gevangen! Het wordt tijd dat we eindelijk eens kunnen gaan beginnen!

Gisteren was het weer zo ver: ik mocht weer eens naar Utrecht om helemaal nagekeken te worden. Omdat ik deel uit maak van een onderzoek naar honden met Cushing, of die Cushing hebben gehad, trek ik kennelijk redelijk wat bekijks. Bij de oogarts waren ze met 5 mensen die allemaal naar me keken. Letterlijk werd er in de poppetjes van mijn ogen gekeken. Sinds de vorige keer zijn er veel verbeteringen zichtbaar. Het zalven van mijn ogen zal nog wel een tijdje door gaan. Maar we hebben een tube kunnen verwisselen voor een andere. Maar dat maakt me niet zo veel uit.

Daarna mocht ik weer even met de baas wachten in de hal. Deze keer niet zo lang voordat we werden geroepen door de aardige mevrouw die me helemaal zou onderzoeken. Ze was erg te spreken over mijn vacht en hoe ik er verder uit zag. Maar toch moest er weer even in mijn vacht geknipt worden want ze hadden wat bloed nodig. Nou ja, groeit wel weer aan!

Het afgeven van urine was wat minder, maar dat heb ik er wel voor over. Zeker omdat er daarna nog veel meer mensen allemaal wilden voelen hoe zacht mijn vacht was geworden. Toen we thuis kwamen had de baas nog een leuke verrassing voor me: we gingen weer eens een mega bot halen! Daar ben ik nou al uren mee bezig. Houdt me van de straat zal ik maar zeggen.

Voor de mensen die op nieuws van het huis zitten te wachten even kort nieuws: door het slechte weer lopen we wat achter in de oorspronkelijke planning. Zodra het weer weer beter is gaan we vol aan de slag, we houden jullie op de hoogte!